ขอถอนหายใจยาวๆ ก่อนหนึ่งที...

เป็นอะไรก็ไม่รู้ค่ะช่วงนี้ อยากเขียนมากมายแต่เขียนไม่ได้... นี่ขนาดจะเขียนเล่าสถานการณ์ให้ฟัง ยังไม่รู้จะเขียนยังไงเลยค่ะ ท่าจะเป็นเอามากนะนี่ -"-

คือ... อย่างที่บอกว่ากำลังเขียนร่มธรรมอยู่ แต่ก็ไม่ไปไหน รู้สึกว่าเรื่องที่เขียนอยู่ไม่สนุกยังไงก็ไม่รู้ ก็เลยวางไว้ก่อน แล้วลองเปิดเรื่องใหม่ที่กะว่ามันต้องสนุกแน่ๆ ขึ้นมา... ก็ปรากฎว่า มันก็ยังไม่ดึงดูดให้เขียนอีก


T^T


เศร้าเลยค่ะงานนี้ ไม่รู้เหมือนกันว่ามันเกิดอะไรขึ้น อาจจะเหนื่อยกับงานที่เพิ่งเสร็จไปโดยไม่รู้ตัว คือ ที่ต้องบอกว่าไม่รู้ตัวนี่ เพราะไม่ได้รู้สึกเหนื่อยเลยไงคะตอนนี้ มันอยากจะเขียนๆๆๆ อย่างเดียวเท่านั้น แต่ปัญหาคือไม่ว่าจะเขียนๆๆๆ อะไรก็รู้สึกว่ามันไม่สนุกเลยสักนิด ในที่สุดก็ต้องเขียน ลบ เขียน ลบ อยู่อย่างนี้ไม่ไปไหน

มันเหมือนไม่มีแรงบันดาลใจในการเขียนยังไงก็บอกไม่ถูกค่ะ...


เพราะฉะนั้น พี่ธรรมคงไม่ได้เป็นพระเอกในเร็ววันนี้แน่ๆ ถ้าปัญหานี้ยังหาทางออกไม่ได้ ตอนนี้ก็กำลังพยายามบิลท์ตัวเองสุดชีิวิต ทั้งพยายามคิดถึงฉากสนุกๆ ในเรื่อง แต่บางทีพอคิดมากๆ เข้าแล้วพิมพ์อะไรไม่ได้เลยสักตัว ก็ปิดคอมพ์นอนซะงั้น


แง้ ฮอร์โมนแปรปรวน สับสนในชีวิตเป็นที่สุด ช่วงนี้เลยอาจเงียบๆ หายๆ ไป อยากลองคุยกับตัวเองสักพักว่าตกลงจะเอายังไงแน่ ถ้าได้คำตอบได้ทางออกเมื่อไรจะกลับมาลั้ลลาเหมือนเดิมนะคะ ^^


ปล. ไม่ต้องห่วงนะคะ กับชีวิตด้านอื่นเค้าแฮปปี้ดีค่ะ ยังดูซิทคอมแล้วแหกปากหัวเราะลั่นบ้านได้อยู่ แต่เครียดตรงเขียนงานไม่ได้นี่ล่ะค่ะ เศร้า T^T